DİRİLİŞ YAZILARI >> Diriliş Düşüncesine Doğru

İŞTE “ÇIKIŞ YOLU”

Thu, 22 Nov 2007 12:33:00 +0200

İŞTE “ÇIKIŞ YOLU”

Yazar: Suavi Kemal Yazgıç

Diriliş: Modern Türk Şiiri deyince kendine mahsus bir damarı temsil eden Üstad Sezai Karakoç’un İslam dünyasının modernizm karşısındaki ezikliğine ve parçalanmışlığına bir mütefekkir olarak karşı durarak geliştirdiği ve elli kitapla izah ettiği özgün bir fikir ikliminin adı. Diriliş: Ait olduğumuz ve Toynbee’nin deyimiyle durdurulan medeniyetimizin mensuplarına girdikleri çıkmazların çıkmaz olduğunu hatırlatan ve yaşadıkları yıkımın ölümcül olmadığını anlatan bir millet mektebi. Diriliş: Tanzimat’tan beri önce unuttuğumuz, sonra varlığını inkâr ettiğimiz öz hazinemizin yerini gösteren özel bir define haritası. Diriliş: Çıkış yolu. Çıkış yolu: Diriliş.

Sezai Karakoç: Herkesin ‘reelpolitik’in o muğlak, içeriksiz, idealsiz, değersiz, ilkesiz sığlığına teslim olduğu, tek çaremizin batıya esir olmaktan geçtiğini gün geçtikçe daha kuvvetle ve fütursuzca iddia ettiği yaşadığımız zaman diliminde “Saadet yolu, büyümede, gelişmede gizli. Büyüme ve gelişmenin yolu, kendi medeniyetimizi diriltmede saklı. Bu noktadan hareket ederek, yeni baştan İslam Medeniyeti’nin dirilişini temel alarak, bir çıkış noktası bulmalı ve kısır döngü çemberini kırmalıyız” diyen bir diriliş eri. Sezai Karakoç: ABD’nin İslam Dünyasını Irak’tan başlayarak yakıp yıkmak için bahane kolladığı günlerde sırf politik konumunu onaylatma sevdası adına onaylamak için yarıştığı günlerde “Bizim alınyazımız Misak-ı Milli hudutlarıyla sınırlı değildir. Çünkü: bu coğrafya parçası, milletimizin, memleketimizin, ülkemizin sadece bir parçasıdır. Bu sınırlar bizi İslâm Âleminden tecrit etmektedir. Batılılar, bizden kopartılan toprakları da paramparça etmişlerdir. Ve bu yüzdendir ki, biz Allah’ın yeryüzün.. ( devamı )

Gün Saati

Thu, 22 Nov 2007 12:32:00 +0200

Yazar: Alim Kahraman

Bizim geleneğimizde sohbet vardır. Bu sohbetlerde sözbir merkez etrafında toplanır. Bunun için sohbet halkalanmayı ifade ettiği kadar, asıl bu sözün bir merkez etrafında toparlanmasını ifade eder. Bu sohbetlerde sözün gelişmesi halkayı oluşturanların sorularıyla, ufak-tefek katılmalarıyla daldan dala geçebilir, tabii seyri içinde akıp gider. Fakat konular ne kadar çeşitlenmiş görünürse görünsün, konuları ve dış şartları aşan bir öz bütünlüğü, zemin sağlamlığı mevcuttur; bu kaybolmaz.

Sezai Karakoç’un Gün Saati kitabında böyle bir görünüm ve gelişme söz konusu. Bu kitaptaki yazıları, yazara çevresinden (toplumdan) yansıyan bazı etkiler ilham etmekte; bu etkilere göre çeşitlenmekte konular. Yani günlük yazılar bunlar. Günün ilham ettiği yazılar. Fakat günlüğün anlamı, ilham etme ve konu çeşitlenmesinde kalıyor ancak. Sorunları ortaya koyuş ve onlara yaklaşımıyla vesilelerini aşıyor bu yazılar. Bu şuradan belli: bu yazılardan vesileleri değil, bu aşkın taraf yansıyore bugün. Kitap, 1983′te günlük Diriliş’lerde yayınlanmış yazıların toplamından meydana geliyor.)

Kaynak: Yedi İklim, sayı:1

.. ( devamı )

Yeryüzünün yaşayan en büyük şairi

Wed, 14 Nov 2007 02:47:00 +0200

Yazar: Salih Tuna

Sanatçı, mütefekkir Akif Ak’ın son derece sıcak ve mükellef iftarında dostlarla buluştuktan sonra, “Amasya Mektupları”nın şairi Cafer Turaç ile birlikte oradan ayrıldık.

Kadir gecesiydi ve biz yeryüzünün yaşayan en büyük şairi Sezai Karakoç’u ziyaret etmek için yola çıkmıştık.

Ne mutlu bize ki, “Bu Şehr-i’Stanbul”da bir bilge adam yaşıyordu…

Ve ne mutlu bize ki, bu bilge adamı, Yüce Diriliş Partisi Genel Başkanı Sayın Sezai Karakoç’u, Fındıkzade’deki İstanbul İl Merkezi’nde ziyaret ettik.

Bu vesileyle, Sayın Karakoç’un yaptığı konuşmaları, Yüce Diriliş Partisi’nin internet sitesinden (www.yucediriliş.org) cumartesi günleri online, diğer günler banttan izlemenin mümkün olduğunu büyük bir sevinçle öğrendik.

Sayın Sezai Karakoç’un, mezkur yerde, 6 Ekim’de yaptığı konuşmayı eve döndükten sonra internet üzerinden takip etme fırsatım oldu.

Konuşmayı büyük bir heyecanla izledim…

Sayın Karakoç, coğrafya ve tarih özelliğine vurgu yaparak devletin yeniden tarif edilmesinin gerektiğini ifade buyurduktan sonra: “Bu millet niçin yaşıyor? Bu millet kendince inandığı idealleri yaşatmak için yaşıyor…” diyordu.

Bu konuşmadan fragman niyetine birkaç ‘pasaj’ aktarmak isterdim ama bütünü hakkında yeterli bilgi vereceğini düşünmediğim için vazgeçtim.

Rejim bunalımlarını tarihi arkaplanlarıyla ele alarak anayasa çalışmalarına değinen ve Kürt sorununun kökenine dair çok önemli açıklamalar yapan Say.. ( devamı )

Dünyayı Fethetmemiz Gerekiyor

Fri, 26 Oct 2007 02:02:00 +0300

Yazar: Hakan Albayrak

Dünyayı fethetmemiz gerekiyor. İşgalden bahsetmiyorum, açmaktan bahsediyorum. İslâm’a, İslâm medeniyetine açmalıyız dünyayı. Alimlerimiz, filozoflarımız, münevverlerimiz taarruza geçmeli. Dervişlerimiz taarruza geçmeli. Şairlerimiz, yazarlarımız taarruza geçmeli.

Müzisyenlerimiz, sinemacılarımız, televizyoncularımız taarruza geçmeli. Dünya halklarına medeniyet diye yutturulan Frenk barbarlığını, vahşi kapitalizmi ve emperyalizmi alt etmek, insanlıkla güneşin arasına çekilen perdeyi kaldırmak için seferber olmalıyız. Topyekün taarruz! Topyekün taarruz! Topyekün taarruz!

Kamusal gündemimizin birinci maddesi (ve ikinci maddesi ve üçüncü maddesi…) İslâm medeniyetini canlandırmak olmalı, Nizam-ı Alem olmalı. Sevr’e takılıp kalmak bize yakışmıyor. Türkiye Cumhuriyeti topraklarının bölünmesi tehlikesini vurgulaya vurgulaya bölünme ihtimalini içselleştiriyoruz. Halbuki ruhlarımız, yüreklerimiz ve beyinlerimiz bu sınırlardan taşıp dünyanın öbür ucuna kadar akmalı. İçimizden bir grup, Kafkasya ve Orta Asya’yla entegrasyonun zeminini oluşturmalı. Bir grup, Balkan Müslümanlarıyla entegrasyonun… Bir grup, Ortadoğu’yla entegrasyonun… Sonra, Afrika’yla, Güney Amerika’yla sağlam bağlar kuran gruplarımız olmalı. Ama meselemiz sadece entegrasyon, yani cepheyi genişletmek, yani kendimizi sağlama almak değil. Meselemiz, dünyaya ışık saçmak.

“Bir Huntington, bir Fukuyama…” diye konuşarak, Batı’nın felsefi iflasından başka bir şey ifade etmeyen fikir müsveddesi karın ağrılarını göklere çıkarırken İslâm dünyasının geçmişteki ve günümüzdeki muazzam fikir birkimini aşağılamaya cüret eden bedbahtların veyahut bedhahtların propagandalarına aldanmayalım; kurtuluş formülü bizdedir ve başka da hiçkimsede değildir.

Bir kazayı sağ salim atlattığımız zaman ne deriz? “Verilmiş sadakamız varmış.” Yani biz, ke.. ( devamı )

Diriliş Yazılarından Açıklama

Wed, 16 May 2007 23:34:00 +0300

Diriliş Yazıları'nın Tüm Arşiv Çalışmlarını içeren daha geniş kapsamlı sitesi için:

www.dirilisyazilari.wordpress.com

.. ( devamı )

Yeni Bir Dünya

Wed, 24 Jan 2007 11:09:00 +0200

<Hakan Albayrak ile Röportaj>

- Bildiğiniz gibi, özellikle Amerika’nın son Irak harekatı da göz önüne alındığında dünya dengeleri ve haritaları değişmekte. Bu süreçte Türkiye’nin etkileneceği koşullar hakkında öngörülerinizi alabilir miyiz?
- Sezai Karakoç, 40 yıldır, İslâm ülkelerinin başkalarınca yutulmamak için birleşerek büyümeleri gerektiğini söylüyor. Türkiye bu sese kulak vermeli. Bütün Asya, bütün Afrika bu sese kulak vermeli. Bıçak kemiğe dayandı. Dün Afganistan, bugün Irak, yarın Suriye, öbür gün İran…İstediği kadar frak giysin, Batı medeniyetine bağlılık yemini etsin, sıra Türkiye’ye de gelecek. Küresel meydan okumaların üstesinden gelmek istiyorsak, birlik bayrağını yükseltmeliyiz. Komşularımız Suriye ve İran’dan başlayarak, İsrail hariç bütün Ortadoğu devletleri ve bilahare bütün Asya ve Afrika ile kucaklaşmalıyız. Öyle ki, can-ciğer kuzu sarması olmalıyız. Yapılacak ilk iş, bunun psikolojik altyapısını oluşturmaktır. Günde yüz kere, bin kere, bir milyon kere Asya ve Afrika dememiz lazım. Ciğer sahibi yazarlarımız, siyasetçilerimiz mütemadiyen Asya’dan, Afrika’dan bahsetmeliler. Malcolm X, aşağılık kompleksinden geberen Afro-Amerikalıları “Siyah güzeldir”? diye diye canlandırmıştı. Biz de Asya ve Afrika’dan nefret ettirilerek Batı’nın kölesi haline getirilen insanlarımızı “Asya güzeldir”?, “Afrika güzeldir”? diye diye rehabilite etmeliyiz. Diyeceksiniz ki Asya ve Afrika’da diktatörlükler var, iç savaşlar var, ölüm var. Evet var. Çünkü Asya ve Afrika’da hâlâ umut var. Müstekbirleri korkutan bir umuttan bahsediyorum: Yeni bir dünyanın kurulabileceği umudu. Batılı bir filozof, “Batı’da askeri darbe olmaz, çünkü Batı’da bastırılacak umutlar kalmadı”? gibi bir laf etmişti. Çok doğru. ZDF (Alman devlet televizyonunun ikinci kanalı).. ( devamı )

Sezai Karakoç’a verilen Kültür bakanlığı Ödülü Üzerine

Wed, 24 Jan 2007 11:08:00 +0200

Yazar: Mahmut Balcı

Bir Kitap Kurdu olan Kültür Bakanı Atilla Koç’un öncülük yaptığı Sezai Karakoç’a verilen büyük “Kültür Sanat Ödülü”nü samimi bir girişim olarak görüyorum. Ancak ödülle birlikte onunla ilgili yazılan bazı yazılarda ve kimi konuşmalarda samimiyetsizlikler de görüyorum. Bazıları sanki Sezai Karakoç üzerinden bizzat kendine meşruiyet alanı açmaya çalışmakta.

Onu anlamak, onun görüşlerini, onun mütevazılığını, yaşadığı sorunları da paylaşmayı gerektirir. Gerçi o, hak etmediği bu tür imkanlara iltifat etmez. Ancak başkalarına fazilet dersi veren, çocukları için hiçbir fedakarlıktankaçınmayan , kazandıklarını lüks yerlerde tüketen günümüzün israfçı Müslümanlarının onun bir iki kitabına dahi sahip olmamalarını ise yadırgamaktayım. Fakat, onun sadece Monaroza şiirini ezberleyenlerin kendileri, eş ve çocukları makam araçlarıyla gösterişli bir şekilde yolculuk yapmakta. Dini hassasiyeti olmayanların onu Monaroza ile tanımalarını anlarım, ancak dindar çevrelerin de aynı yanlışlığa düşmeleri affedilecek bir hata olamaz. Karakoç’un fikirleriyle büyüyen bir çok siyasetçinin ve yerel yöneticinin bir çok lüzumsuz kitaba ve işe para harcamak, etkinlik yapmak yerine, onun kitaplarını alıp ücretsiz dağıtmak, Sezai Karakoç’u ve benzeri isimleri anlama programı düzenlemeyi vs aklediyorlar mı merak ediyorum.

Yukarıda belirttiğim gibi Kültür Bakanlığı’nın Sezai Karakoç’a ödül vermesi çok anlamlı olmuştur. Ancak bu ödülden birkaç ay önce Necip Fazıl gibi bir şairin yaşadığı evin, onun şiirlerini ezbere bilenlerin çoğunlukta olduğu bir partinin iktidarı döneminde yıkılmasını ise hatırlatmak zorundayım.
Belki herkes gibi evden yayınevine akbil kullanarak gitmekten; tramvay beklerken kalabalıklar içinde ezilmekten rahatsız değildir. Ancak bizim bu tür durumlardan, kendi zaaflarımızdan ötürü sıkılmamız gerekir.

Sezai Kara.. ( devamı )

Çağın Ufkunda Duran Adam

Wed, 24 Jan 2007 11:06:00 +0200

Yazar: Yunus Nadir Eraslan

“Sanat, şüphesiz insanın geçimini ve üremesini sağlayan faaliyetlerin üstünde, gaye olmaya daha yakın bir mahiyet taşımaktadır. Ama Tanrının sanatı önünde insan sanatı fazladan olarak bir şey getirecek değildir. İnsan bizzat kendisi Tanrının eşsiz sanatından bir örnektir. İnsan sanatı tanrının sanatının gönüle vuran yankılarından doğmakta, onun tükenmez kaynağından beslenmektedir. Tanrının sanatına ermeyen insan veya sanatçının kalıcı bir sanat eseri bırakmasına imkân yoktur. İçinde bulunduğu büyük sanattan habersiz bir sanatçı, kör mimar ve sağır musikişinas imajından da çok yoksun bir imajdır. Çünkü kör mimarın iç gözü görebilir, sağır musikişinasın ruh kulağı duyabilir, ama Tanrının her an mucizelerle dipdiri kaynaşan sanatını duymayan gönülden en ufak bir sanat kıpırtısı beklenemez. Gerçek sanat, Tanrının sanatına götürecektir. Bu bakımdan insanın yaratılış sırrına yakın bir soydan meydana gelmiştir, ama sanatın özündeki ilahi hayranlık duygusu veya sanat duygularındaki arılık derecesi yüzde yüz değildir. Tanrıya doğrudan doğruya yönelememektedir her zaman sanat duygusu. Kimi zaman da Tanrının eserlerine olan hayranlık, O’na olan sonsuz aşka bir engel olmaktadır. İnsan eşyaya takılmakta ve asıl hedeften geri kalmaktadır. Bu bakımdan sanatı saf bir ab-ı hayat kabul etmek mümkün değildir. Belki sanat bulanık bir ab-ı hayattır. Marifet de o bulanıklık içinden saf olanı ayırabilmekte.”[1]

Samanyolunda Ziyafet

Wed, 24 Jan 2007 11:05:01 +0200

Yazar: Vedat Aydın

Her sene olduğu gibi bu sene de güzel kanatlarını çırparak geldi Ramazan. Yeryüzünde yaşayan bizlerin, kirlenen, arızalanan, dibe vuran ne kadar ameli varsa temizlemek, arındırmak için geldi. Taşlaşan kalplerimizi merhamet yağmuruyla yumuşatmak için geldi. Bir adım önünü göremeyerek kör olan gözlerimize ışık saçmak için geldi. Gıybet ederek kirlenen dillerimizi zemzemle yıkamak için geldi.
Kapımızın eşiğinden adım atarak içeri girdi, hanemize bereket geldi. Konukların en azizi, başımızın tacı olarak başköşeye oturdu. Gökte açılan sofradan serdi orta yere. Kelam-ı Kadim’in huzur veren iklimiyle kalbimiz itminana erdi. Gözlerimizin nuru çoğaldı. Daha merhametli bakar olduk çevremize. Kardeşlik hukuku tekrar tahakkuk etti. Dillerimiz zikirle güzelleşti. Yalan, gıybet, dedikodu hızla uzaklaştı yanı başımızdan. Nazenin bir bakışla gönlümüzü fethetti.
Bu sene de Ramazan ayına kavuşmayı nasip eden Allah’a sonsuz hamd olsun. Gereği gibi şükrümüzü yapmadığımız halde bize ne kadar da güzellikler ihsan ediyor. Düşünün bir kere; gazap değil, rahmet indiriyor katından. Ateş değil, nur saçıyor melekleri eliyle üzerimize. Her türlü isyanımıza rağmen, Gaffar sıfatıyla günahlarımızı affediyor. Orucu bize gönderiyor ki, azgınlaşan nefsimiz dizginlensin. Şeytani eğilimlerimiz yerini insani yüceliklere terk etsin. Secdeye mıhlanan alnımızla “Subhanallah” diyerek derin bir hayret, “elhamdullillah” diyerek de gönülden şükrümüzü eda edelim.
Oruçla gelen güzelliği üstad Sezai Karakoç, o doyumsuz kitabı “Samanyolunda Ziyafet”te o kadar güzel anlatıyor ki, insan elinden bırakmak istemiyor. Diriliş yayınları arasından yeni baskısı çıkan kitabı Ramazan boyunca okumak ne kadar da güzel olur! İşte bu müstesna kitaptan bazı satırlar:
“Oruç, öyle bir ruh kalıbıdır ki, her gün, ortalığın ilk ağardığı vakitten ilk karardığı vakte k.. ( devamı )

Üstad Sezai Karakoç

Wed, 24 Jan 2007 11:05:00 +0200

Yazar: Mehmet Nuri Yardım

O çölleri geçen, dağları aşan, gönüllere düşen bir ideal adamıdır. Sevdası uğruna ömür tüketen, kalemini hep açık tutan, düşüncesi için kelimelere tutunan bir söz sultanıdır. Yıllardır ilmek ilmek Anadolu kilimini dokuyan bir sanatkârdır… Çağını sorgulayan bir aydın, mazi ile gelecek arasında köprü olan bir mütefekkir, kâinat kitabını toplumuna okuyan bir şairdir…
Bir çağın, yeryüzündeki mazlum milletlerin vicdanı olmak isteyen bir münevverdir… Hoyrat ellere karşı gül bahçesinde nâdide çiçekler yetiştiren bir bahçevan… Çorak iklimlerde susuz kalanlara nur şerbetiyle dolu tası uzatan bir gönül sakası… Şiiri de nesri de yücelerdeki mukaddes dâvâsını anlatmak için birer merdiven…
Diriliş düşüncesinin sanatkâr öncüsü üstad Sezai Karakoç, nesilleri etkileyen, ardından sanatkârlar kafilesi yürüten Türk edebiyatının son yarım yüzyılındaki çok önemli bir sanat öncüsü ve kılavuz kişisidir. O, şair olarak öne çıkışı kadar, fikir adamı olarak nesillerin elinden tutuşu, onları yetiştirmesi, beslemesi ve yönlendirmesiyle de çok değerlidir.
Sezai Karakoç, 1933′te Diyarbakır Ergani’de doğdu. İlk öğrenimini Ergani’de, orta tahsilini ise 1950’de Kahramanmaraş ve Gaziantep’te tamamladı. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’ni bitirdikten sonra Maliye Bakanlığı, Mülkiye Müfettiş muavinliği, Gelirler Genel Müdürlüğü Kontrolörlüğü görevlerinde bulundu. 1965 yılında görevinden ayrılarak Babıâli’de Sabah gazetesinde fıkra yazarlığı yaptı. 1967 ve 68 yıllarındaki yazarlığı sırasında edebî çalışmalara da yöneldi. 1960′ta kurduğu Diriliş dergisini aralıklarla uzun yıllar çıkardı. 1975′te Diriliş Yayınevi’ni kurarak kitaplarını yayınlamaya başladı. 1990′da kurduğu ve Genel Başkanlığını yaptığı Diriliş Partisi, 1997′de kapandı.
Pekçok eseri bulun.. ( devamı )